Sözlük Derlemesi
A Â B C Ç D E F G H I Î J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
RA RE RI RO RU
bulunan kelime: 1 390 sayfa: 4 / 70
racibe
(C.: Revâcib) Parmağın el ayasına bitişik olan boğumu.
racife
Şiddetle sarsan sarsıntı. Dünyayı yerinden oynatan vakıa. İlk nefha.
racih
Üstün olan. Kıymetli, faziletli ve itibarı fazla olan. * Fık: Beyyinatta, bürhan ve delilin tercihinde delili üstün, beyyinesi evlâ ve makbul olan taraf.
raciha
Tercihli, daha önce diğerlerinden üstün.
racil
Yaya olarak, yürüyerek.
racilen
Yaya. Piyade. * Mc: Cahil, bilgisiz.
racin
Adama alışmış davar.
raciyane
f. Rica ederek, yalvararak.
rad
f. Cömert, eli açık, faziletli, üstün, değerli.
rad'
Men'etmek, engel olmak. * Bırakmak, terk etmek. * Güzellik eseri. * Kına.
radaf
Üzerine ateş yakıp kızdırdıkları taş.
radafe
(C.: Razf) Kızdırılmış sıcak taş (süte bırakıp sıcaklık verirler.)
radd
Süt ile pişmiş hurma. * Vurmak, dövmek.
radde
Derece. Rütbe. Sıra. Kerte. Mertebe. * Aşağı yukarı. * Fayda, menfaat. * Çizgi, hat.
rade
Faide, menfaat.
radga
(C.: Radg-Ridag) Sulu ve sıvı balçık.
radh
Az bir şey verme. Az verilen şey. * Fık: Cihada iştirak eden kadınlara, kölelere, çocuklara ve zimmilere ganimet malından verilen mal.
radhe
(C.: Radh-Ridh) Taşlı yer, taşlık arazi. * Büyük taşlardan olan çukur yer. (İçinde su birikip kalır.)
radi
(Râdiye) Razı olan, rıza gösteren, itaat eden.
radi'
(Rıda'. dan) Süt kardeş. * Süt emen çocuk. * Levmedilen kimse. ◊ (C.: Ruzâa-Ruzâ) Süt emen çocuk.
Osmanlıca sözlük KuRGuN SöZLüK
ana sayfa Kaynaklar/Sources yukarı
© 2019 KuRGuN XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.12