Sözlük Derlemesi
A Â B C Ç D E F G H I Î J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
RA RE RI RO RU
bulunan kelime: 148 sayfa: 4 / 8
ruhanî
Cisim olmayıp gözle görülmeyen cin ve melâike gibi bir mahluk. Ruha ait. Ruhtan meydana gelmiş, melek. * Madde ile alâkalı olmayan, mânevi, ruh âlemine mensub olan.
ruhas
(Ruhsat. C.) İzinler, ruhsatlar, müsaadeler.
ruhasa'
Sıtma teri.
ruhb
Genişlik, vüs'at.
ruhban
'Korkmak, çekinmek, yılmak. * Rahib, Hristiyan din adamı. (Bak: Rehbaniyyet)(Hâsıl-ı kelâm; biz Kur'an şâkirdleri olan Müslümanlar, bürhana tâbi' oluyoruz. Akıl ve fikir ve More…
ruhbaniyet
(Bak: Rehb, Rehbaniyet)
ruhda'
Sıtma.
ruhiyat
Ruh ilmi, psikoloji.
ruhî
Ruha ait, ruhla ilgili. Ruhça.
ruhlet
Göçüp giden kimseler.
ruhperver
f. Ruha ferahlık ve kuvvet veren.
ruhs
Ucuzluk. * Hafif pahalı olmak.
ruhsar (ruh)
Yanak. Çehre. Yüz.
ruhsat
(C.: Ruhas-Ruhsat) İzin, müsaade. * Genişlik. * Kolaylık. * Fık: Kulların özürlerine mebni, kendilerine bir suhulet ve müsaade olmak üzere, ikinci derecede meşru' kılınan şeydir. Sefer More…
ruhsatiyye
San'at veya ticaret için verilen izin kâğıdı.
ruhsatname
f. İzin kağıdı.
ruhsatyâb
f. İzin ve müsaade alma.
ruhsât
(Ruhsat. C.) Ruhsatlar, müsaadeler, izinler.
ruhud
Etli, besili, şişman, semiz. (Müe: Ruhude)
ruhul
Binmek için kullanılan deve.
Osmanlıca sözlük KuRGuN SöZLüK
ana sayfa Kaynaklar/Sources yukarı
© 2019 KuRGuN XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.12