Sözlük Derlemesi
A Â B C Ç D E F G H I Î J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
HA HE HI HO HU
bulunan kelime: 3 768 sayfa: 4 / 189
habhabî
İşsiz güçsüz boş olarak dolaşan adamlar.
habi
Sürünüp emekleyen ufak çocuk.
habib
(Hubb. dan) Sevilen. Sevgili. Seven. Dost.
habih
Ağaçla vurmak. * Bölmek.
habil
Sihirbaz, efsuncu, büyücü. * Kement ile yakalanan canavar. ◊ İlk insan Hz. Adem'in (A.S.) oğullarından birinin ismi.
habile
Gebe, hâmile, yüklü.
habir
Haberli. Haberdar. Agâh. Âlim. Arif-i billâh. * Herşeyi bilen Allah (C.C.) ◊ Taze ve yeni şey.
habirâne
f. Bilgili ve haberdar olana yakışır şekilde.
habis
Bağışlanan şey. Mukabilinde bir ücret istenmeyen şey. Parasız olarak verilen nesne. ◊ Hapseden. Tutan. Hapishâneye atan.
habis(a)
Un helvası.
habistan
f. Yatakhane, yatak odası.
habit
(Hübut. dan) Yukarıdan aşağıya inen. İnici. Düşen. Hübut eden. ◊ Susturucu. * Batıl kılan. İptal ettiren. * Değersizleşen.
habiye
(C: Havâbi) Küp. * Küçük havuz. * Kuyu.
habîde
(C.: Hâbidegân) f. Uyuya kalmış, uykuya dalmış, uyumuş.
habîe
Görülmemiş, daha henüz keşfedilmemiş. * Göze görülmeyen şey. * Kesilmiş, parça parça olmuş.
habîke
(C.: Habâik) Kehkeşan, samanyolu. * Çizgi. * (C.: Hubük) Dikkat ve itina ile, sağlam ve san'atlı dokunmuş, yol yol hâreli güzel kumaş.
habîl
Yiğit, bahadır, genç, delikanlı. * Tuzak, ağ.
habîn
Zakkum ağacı.
habîs
(Hubs. dan) Fesadcı. Hilekâr. Alçak tabiatlı. Kötü. Pis.
habît
Fâsid, yaramaz, bozuk.
Osmanlıca sözlük KuRGuN SöZLüK
ana sayfa Kaynaklar/Sources yukarı
© 2019 KuRGuN XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.12