Sözlük Derlemesi
A Â B C Ç D E F G H I Î J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
ÜB ÜC ÜD ÜF ÜH ÜK ÜL ÜM ÜN ÜR ÜS ÜŞ ÜT ÜV ÜY ÜZ
bulunan kelime: 414 sayfa: 4 / 21
üfnun
Hâl. Nev, çeşit. Saçma sapan söz. Dedikodu.
üfnun
Hâl. Nev, çeşit. Saçma sapan söz. Dedikodu.
üftade
f. Düşmüş. Fakir, biçare. * Âşık, tutkun.
üftade
f. Düşmüş. Fakir, biçare. * Âşık, tutkun.
üftadegân
(Üftade. C.) f. Düşkünler. Tutkunlar. Âşıklar.
üftadegân
(Üftade. C.) f. Düşkünler. Tutkunlar. Âşıklar.
üftadegî
f. Düşkünlük, biçarelik.
üftadegî
f. Düşkünlük, biçarelik.
üftan
f. Düşen. Düşerek.
üftan
f. Düşen. Düşerek.
üfuk
(Efk) Yalan söylemek. * Kaçmak. * Bir işten sapmak.
üfuk
(Efk) Yalan söylemek. * Kaçmak. * Bir işten sapmak.
üful
Batmak, kaybolmak. * Mc: Ölmek.
üful
Batmak, kaybolmak. * Mc: Ölmek.
üfürre
Karışmak.
üfürre
Karışmak.
ühbe
Yolculuk veya asker için hazırlanmış elbise ve malzeme. * Süt.
ühbe
Yolculuk veya asker için hazırlanmış elbise ve malzeme. * Süt.
ühciyye
(Ühcüvve) Hicvetmeğe sebep olan şey.
ühciyye
(Ühcüvve) Hicvetmeğe sebep olan şey.
Osmanlıca sözlük KuRGuN SöZLüK
ana sayfa Kaynaklar/Sources yukarı
© 2019 KuRGuN XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.12