Sözlük Derlemesi
A Â B C Ç D E F G H I Î J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
RA RE RI RO RU
bulunan kelime: 148 sayfa: 3 / 8
rudbar
f. Irmak kenarı. * Büyük ırmak.
rudda'
(Râdı. C.) Süt emenler.
rude
(C.: Rudegân) f. Bağırsak.
rudha
Perde, setre.
rudsaz
f. Çalgıcı.
rufse
Su nöbeti.
rufud
(Rifd. C.) Bahşişler.
ruga'
Sada, ses. * Deve, sırtlan ve deve kuşunun bağırması.
rugba'
Rağbet etmek, istemek, arzulamak.
rugerdan
f. Yüz döndüren, yüz çeviren.
rugl
Bir acı ot. * Sünnetsizlik. * Bol olmak, bolluk.
ruh
f. Yanak, yüz, çehre. * Arabçada: Efsânevi bir kuş. (Bak: Ruhsâr)RUH : Can, nefes, canlılık. * Öz, hülâsa, en mühim nokta. * His. * Kur'an. * İsa (A.S.). * Cebrail (A.S.). * Korkmak. More…
ruh-bahş
f. Ruh veren, ruh bahşeden.
ruh-efza
f. Cana can katan. Canlılık veren. (Ruhfeza da denir)
ruha
Ferahlık. * Yumuşak rüzgâr.
ruham
Mermer.
ruhama
(Rahim. C.) Rahim olanlar.
ruhamî
Mermerden yapılmış. Mermerle ilgili.
ruhaniyyet
Yalnız ruhtan ibaret olan şeyin hali. Ölmüş bir kimsenin devam etmekte olan ruhi kuvveti. * Ruhanilik.
ruhaniyyun
(Ruhanî. C.) Ruh âlemine mensub olanlar. Âlem-i gayba nüfuz eden çok nuraniyet kazanmış zâtlar.
Osmanlıca sözlük KuRGuN SöZLüK
ana sayfa Kaynaklar/Sources yukarı
© 2019 KuRGuN XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.12