Sözlük Derlemesi
A Â B C Ç D E F G H I Î J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
ÂB ÂC ÂD ÂH ÂK ÂL ÂM ÂN ÂR ÂS ÂŞ ÂT ÂV ÂY ÂZ
bulunan kelime: 207 sayfa: 3 / 11
âhil
Erkeği olmayan kadın. * Fevkinde kimse olmayan yüksek padişah.
âhin
(C.: Avâhin) Fakir. * Hazır, sabit kimse. * Yumuşak hurma ağacı.
âhir
Biten. Hitam bulan. Sonra gelen. Son. Sonraki. ◊ Zina işleyen. Fasıklık yapan. * Tembel kimse.
âhir-bin
f. Sonunu gören, düşünen.
âhire
Zâni, zinakâr.
âhiz
(Âhize) Alan. Alıcı. Ahzeden. * Ses alıcı âlet. * Kabul etme, alma.
âhize
Fiz : Elektrik enerjisini mekanik enerjiye çeviren alet.
âkib
Kendisinden sonra peygamber gelmeyen Hz. Hâtem-ül Enbiyâ Peygamberimiz Resul-ü Ekrem (A.S.M.) * Bir diğerinin arkasından gelen. ◊ Çok fazla.
âkibe(t)
Bir şeyin sonu. Nihayet. Netice, sonuç.
âkibet-bin
f. İleri görüşlü. Sonunu evvelden gören.
âkibet-binî
f. Tedbirlilik, neticeyi önceden görüp düşünme.
âkibet-endiş
f. Geleceği için endişe eden. İstikbâlini düşünen. Akibetini düşünen.
âkid
Kuyunun çevresi, etrafı.
âkideyn
Huk: Her akidde anlaşmayı yapan her iki taraf.
âkif
Devamlı ibadetle meşgul olan. * Bir şeyde sebat eden. * Teveccüh, yönelme.
âkil(e)
Uyanık. Aklı başında. Tedbirli. Düşüncesi sağlam. Huşyâr. ◊ (Ekl. den) Ekl eden, yiyen. Yiyici.
âkilâne
f. Akıllı kimseye yakışır surette, akıl ve idrakle.
âkilât
Akıllı kadınlar.
âkile
(C.: Avakil) Baba tarafından olan akraba.* Baş tarayıcı kadın. ◊ Yenirce adı verilen yara.
âkir(e)
Kısır, verimsiz, kumlu toprak. * Çocuksuz kadın. * Oğlu veya kızı olmayan erkek. * Yaralayan, yaralayıcı.
Osmanlıca sözlük KuRGuN SöZLüK
ana sayfa Kaynaklar/Sources yukarı
© 2019 KuRGuN XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.12