Sözlük Derlemesi
A Â B C Ç D E F G H I Î J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
RA RE RI RO RU
bulunan kelime: 114 sayfa: 2 / 6
rücu'
Geri dönme, vazgeçme, cayma. Sözünden dönme. * Edb: Bir fikri daha kuvvetli anlatmak için söylenilen sözden caymış gibi görünmek.
rücum
(Recm. C.) Taşa tutmalar, taşlamalar.
rücun
Mahbus olmak, hapsolunmak. * Bir yere durmak.
rücz (ricz)
Devenin mak'adında olan bir hastalık. * Pis, necis. * Azap. * Put, sanem.
rüdab
Ağızdan akan su, salya.
rüdn
(C.: Erdân) Kaftan ve gömlek yeninin koltuktan tarafı.
rüdum
(Redm. C.) Bendler, sedler.
rüesa
(Reis. C.) Reisler, reislik yapanlar. Başkanlar.
rüfaî
Ahmed-i Rüfaî tarikatına mensub.
rüfat
Parçalanmış, dağıtılmış. * Çürümüş.
rüfaz
Müteferrik. dağılmış, parçalanmış.
rüfeka
(Refik. C.) Arkadaşlar.
rüfka
(C.: Rifâk) Yoldaş olan, aynı fikirde olan cemaat.
rüft
Bir küçük canavar. ('İnâk-ul arz' da derler) ◊ f. Süpürme.
rüful
Sallanmak. * Gururlanmak, tekebbürlenmek.
rüha
Urfa şehri.
rühavî
f. Urfa'lı.
rühşuş
Sütlü deve.
rühun
(Rehin. C.) Rehinler.
rühus
Çok yiyen obur, ekvel.
Osmanlıca sözlük KuRGuN SöZLüK
ana sayfa Kaynaklar/Sources yukarı
© 2019 KuRGuN XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.12