Sözlük Derlemesi
A Â B C Ç D E F G H I Î J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
ŞA ŞÂ ŞE ŞI ŞÖ ŞU ŞÜ
bulunan kelime: 1 143 sayfa: 2 / 58
şabaşhân
f. Beğenip alkışlayan.
şabb
Genç, delikanlı, yiğit.
şabbe
Genç kadın.
şabih
Misil olan, nazir, benzeyen.
şabub
(C.: Şeabib) Sağanak yağmur.
şacine
(C.: Şevâcin) Ağaçlı ve meşeli dere.
şacir
Ayak altında ızdırap çekmek.
şad
f. Sevinçli, ferahlı, memnun, mesrur, şen, bahtiyar.
şad-hab
f. Uykusu tatlı.
şadab
(Şâd-âb) f. Suya kanmış, sulu. Taze.
şadabter
(şâd-âbter) f. Çok su verilmiş, fazla sulanmış.
şadan
f. Sevinçli, bahtiyar.
şadi
Mahkeme hademesi. Mübâşir. * İlimden, edebiyattan hissesi olan. * Nağme ile şiir okuyan. ◊ f. Sevinçlilik, memnunluk, mesruriyet, gönül ferahlığı.
şadihe
Alından buruna varana kadar olan beyazlık.
şadirvan
Etrafında bulunan bir çok musluklardan ve bir fıskiyeden su akan havuz tarzında kubbeli çeşme. Şadırvanlar daha ziyade cami avlularında halkın abdest almaları için yapılırdı.
şadkâm
f. Çok sevinçli.
şadman
(Bak: şadüman)
şadnak
f. Gönlü memnun, mesrur.
şadüman
(şâd-mân) f. Mesruriyet, sevinçlilik. * Mesrur, bahtiyar.
şae
Diledi, istedi, murad eyledi.
Osmanlıca sözlük KuRGuN SöZLüK
ana sayfa Kaynaklar/Sources yukarı
© 2019 KuRGuN XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.12