Sözlük Derlemesi
A Â B C Ç D E F G H I Î J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
YA YE YO YU
bulunan kelime: 265 sayfa: 1 / 14
yûdlûn
Tarhun otu.
ya
'Hey, ey! mânasında nida olarak kullanılır. Arapçada başına geldiği kelimenin i'rabını ötre okutur. Yâ-Halimu, Yâ-Rahimu da olduğu gibi. Yâ, terkibli kelimelerin başına gelirse; More…
ya'bub
Hızla akan nehir. * Suyu çok olan ark. * Bulut. * Hızla giden at. ◊ Hızla akan nehir. * Suyu çok olan ark. * Bulut. * Hızla giden at.
ya'fur
(C.: Yaâfir) Tüyleri toprak renginde olan ceylân. * Ceylân yavrusu. * Gecenin beşte veya altıda bir bölümü. * Peygamberimizin merkebinin adı.
ya'lul
(C.: Yeâlil) Beyaz bulut. * Su üzerinde peydâ olan kabarcık. * Çift hörgüçlü deve.
ya'mele
İşe dayanıklı cins dişi deve.
ya'mur
(C.: Yeâmir) Bir nevi ağaç. * Oğlak. Kuzu. ◊ (C.: Yeâmir) Bir nevi ağaç. * Oğlak. Kuzu.
ya'ni
(Yâni) Bundan maksat, demek, demek isteniyor ki.
ya'sub
Arı beyi. * Emir, bey, reis. * Peygamberimiz Aleyhissalâtü Vesselâm'ın bir atının ismi. * Atın alnındaki beyazlık. * Bir nevi kuş.
ya'zid
Acı marul.
ya eyyühel hoto
Ey vahşi, kaba dağ adamı!
ya leyte
Keşke, ne olurdu.
yab
f. 'Yaften: Bulmak' mastarından emir kökü olup, birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Şifayab $ : Şifa bulan, iyileşen.
yaban
f. Çöl, sahra.
yabani
Yabana mensub. Issız yerlerde yaşıyan. Yabancı, alışmamış.
yabende
f. Bulan, bulucu. * Keşfeden, kâşif.
yabis
Kuru.
yabnak
f. Bulan, bulucu.
yad-bud
f. Armağan, yâdigâr.
yadbüd
f. Hâfıza kuvveti.
Osmanlıca sözlük KuRGuN SöZLüK
ana sayfa Kaynaklar/Sources yukarı
© 2019 KuRGuN XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.12