Sözlük Derlemesi
A Â B C Ç D E F G H I Î J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
RA RE RI RO RU
bulunan kelime: 148 sayfa: 1 / 8
ru
f. Olan, biten manalarında birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Hod-ru: Kendiliğinden.
ru'
Kalb, fuad. Kalbde korku ârız olacak yer. * Zihin ve akıl.
ru'b
Korku, havf. Korkudan dolayı iş ve hareketten kesilmek. Korkutmak. * Kesmek. * Sihir, büyü, efsun. ◊ Sütün yoğurt olması.
ru'bub
Zayıf, korkak kişi.
ru'z
(C.: Erâz) Okun, demirini sokacak yeri.
ru (ruy)
f. Yüz, cihet. Sebep. Çehre.
ru-mal
f. Yer süren.
ru-nüma
f. Yüz gösteren, meydana çıkan. * Yüz görümlüğü.
ru-nümun
f. Meydana çıkan, yüz gösterici.
ru-puş
f. Yüz örtüsü, peçe. * Yüz örten.
ru-siyah
f. Kara yüzlü. Ayıbı olan.
ru-şinas
f. Bilen, tanıyan.
ru-şinasî
f. Aşinâlık, tanırlık.
ru-zerd
f. Sararmış, sarı yüzlü.
ruaf
Burun kanaması.
ruam
Burun suyu, sümük. * Sakağı (mankafa) hastalığı.
ruama
Çekirge çokluğu.
ruat
(Râî. C.) Çobanlar.
rub
f. Süpürge. * Süpürme.
rub'
Dörtte bir. Bir şeyin dört kısmından bir kısmı.
Osmanlıca sözlük KuRGuN SöZLüK
ana sayfa Kaynaklar/Sources yukarı
© 2019 KuRGuN XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.12