Sözlük Derlemesi
A Â B C Ç D E F G H I Î J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
RA RE RI RO RU
bulunan kelime: 114 sayfa: 1 / 6
rü'be
(C.: Rüâb) Ağaç parçası.
rü'yet
Görmek, bakmak. İdare etmek. Göz ile veya kalb gözü ile görmek. * Akıl ile müşahede derecesinde bilmek, idrak etmek, tefekkür etmek, düşünmek. * Araştırmak.
rüavi
Köy yakınında ve halk yöresinde güdülen deve.
rüba
f. Kapan, çalan, alan (mânâsına birleşik kelimeler yapılır). Meselâ: Dil-rüba $ : Gönül kapan, gönül alan. İz'an-rüba $ : Aklı alan, hayret veren. ◊ (C.: Ravâbi) Tepe, More…
rübaî
Dörtlük olan. Dörtle ilgili. * Edb: Dört mısralık belli vezinlerle yazılmış manzume. Aynı esasta 24 şekilli vezinle yazılan 4 mısralık şiir. * Gr: Mastarını meydana getiren dört harften More…
rübb
(C.: Rubub) En aşağı derece ile pişmiş ve üçte birinden azı gitmiş olan sıkılmış üzüm.
rübba
(C.: Ribâb) Yakında doğurmuş koyun.
rübbah
Erkek maymun.
rübbema
(Bak: Rubemâ)
rübd
Kılıcın cevheri ve rengi.
rübde
Siyaha yakın boz renk.
rübubiyet
(Bak: Rububiyet)
rübud
Dâim. * Yüreğin oynaması. * Durdurmak. * Hapsetmek.
rübude
f. Kapılmış, kapılan.
rübye
(C.: Rubâ) Arz haşeratından bir cins. * Çok, ziyâde.
rüc'a
Rücu' mânâsına mastar.
rücbe
Canavar avlamak için yapılan yer. (İçine iple et bağlarlar ki canavar gelip yapıştığı gibi üzerine düşer.)
rüceme
(C.: Rucâm-Rucum) Büyük taş.
rüchan
Üstünlük, yükseklik, üstün olma. Fazilet, haslet veya her hangi bir şey cihetiyle diğerinden üstün olmak.
rüchaniyet
Üstün oluş, rüçhanlık, daha mühim olma hali.
Osmanlıca sözlük KuRGuN SöZLüK
ana sayfa Kaynaklar/Sources yukarı
© 2019 KuRGuN XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.12