Sözlük Derlemesi
A Â B C Ç D E F G H I Î J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
MA ME MI MO MU
bulunan kelime: 681 sayfa: 1 / 35
mi'ber
Suyu geçmeğe yarıyan kayık, sal gibi vâsıtalar. * Köprü. Su geçme geçidi. ◊ (Mi'bere) İğne kutusu, iğne kabı.
mi'caz
Mak'adı büyük olan.
mi'cer
Bir cins kadın başörtüsü. Eşarp.
mi'de
(C.: Miad) İnsan ve hayvanlarda, yenen şeyleri hazmetmek vazifesi olan bir iç uzvu.
mi'kab
Kızdan sonra oğlan doğuran kadın. Bir oğlan sonra bir kız doğuran.
mi'la
Çulhaların çukur içinde ayak ile basıp oynadıkları nesne.
mi'lak (ma'luk)
(C: Meâlik) Üzengi kayışı. * Üzüm hevneği. * Et ve üzüm asılan çengel.
mi'lat
(C: Meâli) Yas tuttuğunda, kadınların gözyaşı sildikleri bez.
mi'mar
İmar eden. Hüner sâhibi. İnşaat plânlarını yapan ve bunların kurulmasına bakan san'atkâr. Binâ inşa eden mühendis.
mi'marân
f. Mimarlar.
mi'marî
(Mi'mariyye) Mimarlıkla alâkalı. Mimarlığa âit. * Bir yapı için mimara verilen para.
mi'nas
Kız doğuran kadın.
mi'rac
Merdiven, süllem. * Yükselecek yer. * En yüksek makam.
mi'rac gecesi
Leyle-i Mi'rac da denir. Arabî aylardan Receb-i şeri'fin yirmiyedinci gecesidir.
mi'raciyye
Mi'raca âid. Mi'rac hakkında. Peygamberimiz Hz. Muhammed'in (A.S.M.) Mi'rac mu'cizesi hakkında yazılmış manzume veya bu hususta yazılan eser.
mi'raz
(C: Meâriz) Zıpkın adı verilen yeleksiz uzun ok. * Bir sözün gizli mânâsı. Ta'riz. ◊ Süs için giyilen güzel elbiseler.
mi're
(C: Miâr) Kin, adâvet, düşmanlık.
mi'sam
(C: Meâsım) Kolun bilezik takacak yeri. ◊ Nabız yeri. Bilek.
mi'sar
(C: Meâsır) Yeni hayız görmüş ve büluğuna yetişmiş olan kız. ◊ (Mi'sara) Mengene.
mi'sele
(Asel. den) Arı kovanı.
Osmanlıca sözlük KuRGuN SöZLüK
ana sayfa Kaynaklar/Sources yukarı
© 2019 KuRGuN XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.12