Sözlük Derlemesi
A Â B C Ç D E F G H I Î J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
K KA KE KI KL KO KR KU
bulunan kelime: 2 746 sayfa: 1 / 138
k
Osmanlı alfabesinin yirmidördüncü harfi olan kaf ile, yirmibeşinci harfi olan kef harfini karşılar.
kûfe
Kızıl kum. * Kızıl kumlu bir yerin adı ki o sebebten 'Kûfe' diye isim verilmiştir. ◊ f. Küfe. Dayanıklı ve kaba büyükçe sepet.
kûfte
f. Kıyılıp ezilmiş veya dövülmüş et, köfte.
kûh
f. Dağ.
kûn
Kuyruk sokumu bölgesi. Arka, mak'ad, kıç.
kûpal
f. Gürz. Demir topuz.
kûr
(C.: Kûrân) f. Kör, âmâ.
kûr-boğaz
f. Obur, körboğaz.
kûrabe
f. Kubbeli mezar, türbe.
kûrân
(Kur. C.) f. Körler. âmâlar.
kûrâne
f. Körcesine.
kûrdil
f. Câhil. Gönlü kör.
kûre
f. Demirci ocağı. Kuyumcu ocağı. * Küre.
kûrî
f. Körlük, âmâlık.
kûs
f. Kös. Eskiden muharebelerde deve veya araba üstünde taşınarak çalınan büyük davul.
kûtah
(Kuteh) Kısa, boysuz.
kûtah-bîn
f. Neticeyi göremiyen, basiretsiz, kısa görüşlü.
kûtah-terin
f. En çok kısa.
kûtah-âstin
f. Aslında kötü olduğu hâlde iyi gibi görünen kimse.
kûtahter
f. Pek kısa, çok ufak.
Osmanlıca sözlük KuRGuN SöZLüK
ana sayfa Kaynaklar/Sources yukarı
© 2019 KuRGuN XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.12