Sözlük Derlemesi
A Â B C Ç D E F G H I Î J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
HA HE HI HO HU
bulunan kelime: 195 sayfa: 1 / 10
hübaşe
(C.: Hübâşât) Kesbetmek, kazanmak, çalışmak.
hübel
Cahiliyet devrinde Kureyşlilerin en büyük putu.
hübu'
(C.: Hebât) Doğum vaktinin sonunda doğmuş deve yavrusu. * Devenin boynunu uzatarak yürümesi. ◊ Uyumak. * Eşek gibi yürümek. * Boynunu uzatmak.
hübub
Esme. Üfürme. Rüzgârın hafif hafif esmesi.
hübur
Çukur. * Büyük tas.
hübut
Aşağı inme. İnmek. (Suudun zıddı) * Uyuşma, anlaşma.
hübük
(Habike. C.) Samanyolları. * Çizgiler.
hübüvv
Ateşin sönmesi.
hüccab
(Hâcib. C.) Perdeciler. * Kapıcılar.
hüccet
Senet. Vesika. Delil. Bir iddiânın doğruluğunu isbat için gösterilen resmi vesika. * Şâhid.
hüccet-i katia
f. Kat'i delil. Bir şeyin doğruluğunu şeksiz, şüphesiz isbata vesile olan.
hücciyet
İhticaca salih olma. Delil sayılabilme, sağlam delil kabul edilir olma.
hücec
(Hüccet. C.) Deliller, senedler, vesikalar.
hücerat
(Hücürat-Hücrât) Hücreler. Hüceyreler. Gözler, odacıklar.
hüceste
f. Uğurlu, mübârek, mes'ud.
hüceyrat
Hüceyreler. Hücrecikler. Küçük odacıklar.
hüceyre
Hücrecik. Canlı varlıkların veya nebâtatın vücudunu teşkil eden küçük küçük odacık halinde ve içi vücuda lüzumlu madde ile dolu hücrecik. En küçük canlı parça. * Küçük delik ve oyuk.
hücnet
Kusur, noksan, ayıp. * Bayağılık, karışıklık, soysuzluk. * Sözdeki ayıp.
hücr
(C.: Hevacir) Fuhş, hezeyan, kötü sözler. ◊ Kucak, âğuş.
hücrat
(Hücre. C.) Hücreler, gözler, odacıklar.
Osmanlıca sözlük KuRGuN SöZLüK
ana sayfa Kaynaklar/Sources yukarı
© 2019 KuRGuN XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.12