Sözlük Derlemesi
A Â B C Ç D E F G H I Î J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
FA FE FI FL FO FR FU
bulunan kelime: 1 099 sayfa: 1 / 55
fa
Osmanlıca alfabenin 23'üncü harfi olup ebcedî değeri 80'dir.
fa'al
(Mübalâgalı ism-i fâil) Çok işleyen ve çalışan. Durmayıp işleyen. Çalışkan. Devamlı iş yapan.
fa'aliyet
İş görmek, çalışmak. Boş durmayış.
fa'alâne
f. Hiç durmazcasına çalışarak. Daima çalışır surette.
fa'fa'
Kasap. * Çoban. Hafif kimse.
fa'faa
Çobanın koyunu çağırması. Çağırıp 'fâfâ' demek.
fa'faî
Koyun çobanı.
fa'l
İşlemek mânâsına mastar.
fa'm
Dolu.
faal
Balta sapı. * Kerem.
faale(t)
(Fâil. C.) Fâiller, özneler, iş yapanlar.
fabrika
Sanayi mâmüllerinin büyük ölçüde imal edildiği yer.
faci'
(Fâcia) Büyük belâ. Musibet. Acıklı. Elem verici hâdise. (Dram)
faciat
Fâcialar, belâlar, musibetler.
facir
Haktan sapan. Haram ve günaha dalmış kötü insan. Günah işleyen. (Bak: Fecir)
facire
Kötü hayata alışmış, ahlâksız kadın. Günahkâr.
fadil
(Bak: Fâzıl)
fadir
(C: Füdr) Zayıf. * Âciz, güçsüz. * Yaşlı dağ keçisi.
fagire
Hind nilüferi denilen bitkinin kökü.
fagosit
yun. Organik yahut inorganik maddeleri alıp sindirebilen hücre.
Osmanlıca sözlük KuRGuN SöZLüK
ana sayfa Kaynaklar/Sources yukarı
© 2019 KuRGuN XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.12