Sözlük Derlemesi
A Â B C Ç D E F G H I Î J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
Ç ÇA ÇÂ ÇE ÇI ÇO ÇÖ ÇU ÇÜ
bulunan kelime: 213 sayfa: 1 / 11
ç
Osmanlı alfabesinin yedinci harfi olup, ebced hesabında 'cim' harfi gibi üç sayısının karşılıdır.
çaba
Cehd. Gayret, herhangi bir işi yapmak için harcanan güç.
çabük
f. Çabuk, seri, aceleli, hızlı, tez, hafif.
çabük-hirâmân
f. Sür'atli yürüyen. Çabuk yürüyen.
çabük-rev
f. Çabukça giden.
çaçaron
İtl. Çok konuşan, çenesi düşük, geveze.
çaçele
f. Postal, ayakkabı, çarık, pabuç.
çağatay
Cengiz Han'ın oğlu Çağatay Han'ın ismine nisbetle Mâvera-ün Nehr taraflarında oturan Doğu Türklerine ve edebî lisan olarak kullandıkları Doğu Türkçesine verilen isimdir.
çağdaş
(Bak: Asrî)
çağla
(Çağala) Badem, erik, kayısı gibi yemişlerin yenebilen ham meyvesi.
çağlar
Kayalara veya setlere çarparak, yerden köpürerek düşen su. Şelâle, çağlayan.
çağz
f. Kurbağa. * Korku, havf. * Kapandığı halde hâlâ içinde cerahat bulunan yara. * Ah ü fizar. İnilti.
çak
f. Yarık, çatlak, yırtmaç. * Kılıç, bıçak gibi şeylerin sesleri. * Sabah vakti beyazlığı. * Küçük pencere. * Hazır. Amâde. ◊ f. İyi, güzel, sıhhatli, şişman.
çakacak
f. Silahlı çatışmadan çıkan ses.
çakaloz
Çakıltaşı atan bir nevi küçük top.
çakçak
Parça parça, yırtık pırtık. * Kılıç ve emsâli şeylerin sesleri.
çakmakli
Ağızdan dolan ve tetik yerinde bir cins çakmakla ateş alan eski tüfek çeşitlerinden biri.
çakşir
İnce kumaştan yapılan uzun bir çeşit şalvar. * Kuşların ayağındaki tüy.
çakuç
f. Çekiç.
çal
İsimlere önden eklenip, onun daima hareket edip oynamakta olduğuna işaret ve delâlet eder. Meselâ: Çal-at : Durduğu yerde de hareket eden at. * Bir şeyi şiddetle kapmaya delâlet eder. More…
Osmanlıca sözlük KuRGuN SöZLüK
ana sayfa Kaynaklar/Sources yukarı
© 2019 KuRGuN XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.12