Sözlük Derlemesi
A Â B C Ç D E F G H I Î J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
ÂB ÂC ÂD ÂH ÂK ÂL ÂM ÂN ÂR ÂS ÂŞ ÂT ÂV ÂY ÂZ
bulunan kelime: 207 sayfa: 1 / 11
âbab
Otu bol olan yerler, çayırlar, otlaklar, mer'alar.
âbal
Develer.
âbar
(Bi'r. C.) Kuyular. Su kuyuları. * f. Hesap defteri.
âbâ
(Eb. C.) Babalar, pederler. * Mc : Mürşidler, ileri gelenler.
âbâ ve ecdâd
Analar, babalar, dedeler.
âbek
Sulu, su dolu olan şeyler. * Çıban. * Civa. (Hg).
âcil
Aceleci. * Acele eden. Hemen. * Derhal. Peşin. * Çabuk. * Fık: Dünya.
âcilane
f. Acele edene ait. Acele olarak. * şimdiki zamana ait.
âcilen
Vakit gelince yapılmak üzere. Bir vâdeye veya bir şarta bağlı bulunarak. ◊ Acele olarak. Serian, derhal, müstâcelen.
âciz
Beceriksiz. Eli ermez. Kabiliyetsiz. Gücü yetmez olan.
âcizân
(Âciz. C.) Âcizler, beceriksizler, zayıflar, güçsüzler.
âcizâne
f. Âciz olarak. Beceriksizce. Tevâzu ile. (Alçak gönüllülük ifâdesi için söylenir) 'Allah'a karşı kusurlarını bilen bir mü'min âcizâne ancak Allah'tan rahmet More…
âciziyyet
Acizlik, beceriksizlik, kabiliyetsizlik. * Fakirlik, tevâzu.
âd
Hz. Hud Peygambere (A.S.) isyan ettiklerinden gazab-ı İlâhiyyeye uğrayan ve helâk olan, Yemen tarafında yaşamış bir kavmin adı. ◊ (Âdet. C) Âdetler.
âdat
Âdetler. (Bak: Âdet)
âdâb
(Edeb kelimesinin çoğuludur.) Usul, yol, yordam, davranış kaideleri, terbiye. Ahlâk ve terbiyenin gerektirdiği konuşma ve hareket tarzı. Adaba uymayanlara edepsiz denir.
âdâb u erkân
Edebler, kaideler ve rükünler. Ahlâk ve terbiye kaideleri.
âdd
Kuvvet, salâbet.
âde
Âdet kelimesinin arabca terkiblerdeki kısalmış şekli. Meselâ: Harikulâde, alelâde, fevkalâde.
âdem
İnsan. İlk insan ve ilk peygamber.
Osmanlıca sözlük KuRGuN SöZLüK
ana sayfa Kaynaklar/Sources yukarı
© 2019 KuRGuN XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.12