Sözlük Derlemesi
A Â B C Ç D E F G H I Î J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
ÂB ÂC ÂD ÂH ÂK ÂL ÂM ÂN ÂR ÂS ÂŞ ÂT ÂV ÂY ÂZ
bulunan kelime: 36 sayfa: 1 / 2
âmâç
f. Saban demiri. * Hedef, nişan tahtası.
âmâç-gâh
f. Nişan atılan yer, nişan yeri. Hedef mahalli.
âmâde
f. Hazırlanmış, hazır.
âmâde-gî
f. Hazırlık, âmâdelik.
âmâl
(Emel. C.) Emeller. Arzular. Gayeler. Dilekler. İstekler.
âmed
f. (Mâzi fiili olup mastar gibi kullanılır). Gelmek, geliş, vürud eyleme.
âmed ü reft
Geliş-gidiş.
âmed ü şüd
'Varıp gelme. Gidiş geliş; geldi gitti.'
âmede
Gelmiş. Vürud eylemiş.
âmede-gû
f. Hazırcevap. Düşünmeden hemen güzel söz söyleyen kimse.
âmediye
f. Gümrük vergisi.
âmedî
f. Geliş.
âmen
Çok veya en emin ve güvenilir.
âmenna
İnandık, öylece kabul ederiz, ona diyecek yok (meâlindedir.)
âmentü
İmân ettim demek olup Ehl-i Sünnet Mezhebi olan mü'minlerin iman esaslarını kısaca toplayan ifâdenin has ismidir.
âmid
Diyarbakır'ın önceki adı.
âmil
Yapan. İşleyen. *Sebep. * Vergi tahsiline memur kimse. * Mütevelli. * Vâli. *Gr: İraba te'sir eden yüz şeyden altmışı. (Yalnız ismi mecrur yapanlar yirmi adettir).
âmile
(C.: Avâmil) (Amel. den) Bacak, ayak.
âmiletân
İki ayak, çift bacak.
âmin
(Emn. den) Gönlü müsterih, kalbinde korku bulunmayan. * Emniyet ver.
Osmanlıca sözlük KuRGuN SöZLüK
ana sayfa Kaynaklar/Sources yukarı
© 2019 KuRGuN XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.12