Sözlük Derlemesi
A Â B C Ç D E F G H I Î J K L M N O Ö P R S Ş T U Ü V Y Z
ÂB ÂC ÂD ÂH ÂK ÂL ÂM ÂN ÂR ÂS ÂŞ ÂT ÂV ÂY ÂZ
bulunan kelime: 26 sayfa: 1 / 2
âd
Hz. Hud Peygambere (A.S.) isyan ettiklerinden gazab-ı İlâhiyyeye uğrayan ve helâk olan, Yemen tarafında yaşamış bir kavmin adı. ◊ (Âdet. C) Âdetler.
âdat
Âdetler. (Bak: Âdet)
âdâb
(Edeb kelimesinin çoğuludur.) Usul, yol, yordam, davranış kaideleri, terbiye. Ahlâk ve terbiyenin gerektirdiği konuşma ve hareket tarzı. Adaba uymayanlara edepsiz denir.
âdâb u erkân
Edebler, kaideler ve rükünler. Ahlâk ve terbiye kaideleri.
âdd
Kuvvet, salâbet.
âde
Âdet kelimesinin arabca terkiblerdeki kısalmış şekli. Meselâ: Harikulâde, alelâde, fevkalâde.
âdem
İnsan. İlk insan ve ilk peygamber.
âdem-küş
f. Adam öldüren, katil.
âdemiyyet
İnsanlık. Namuslu bir insana yakışır hâl ve tavır.
âdemiyân
(Âdem. C.) İnsanlar.
âdemiyât
(Adem. C.) Yokluklar. Ademler.
âdemî
İnsanlardan olan, insana âit, insana dair ve müteallik.
âdet
Usul, görenek, alışılmış davranış. Huy, tabiat. Toplumda nesiller boyunca uyulan ve kamuoyunda (umumî efkârda) saygı ve müeyyideye sahip hareket kaideleri (Sosyoloji). İslâm cemiyetinde More…
âdih
Sihirbaz. * Soktuğu saat öldüren yılan.
âdil
(Âdile) Adâlet eden. Allah'ın emirlerini noksansız tatbik eden. Doğru. Doğruluk gösteren. Adâlet sahibi.
âdilâne
Adalet sahibi bir adama yakışır surette.
âdin
Otlakta bulunan dişi deve.
âdine
Cuma günü.
âdiş
f. Ateş, nar.
âdiyat suresi
Kur'an-ı Kerim'in 100. suresinin ismi olup, Medine-i Münevvere'de nâzil olmuştur.
Osmanlıca sözlük KuRGuN SöZLüK
ana sayfa Kaynaklar/Sources yukarı
© 2019 KuRGuN XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.12